Obsessies van Michael de Jong leiden opnieuw tot een prachtig album.

‘’And now for something completely different’’ is het eerste wat je hoort op de nieuwe CD The Great Illusion van Michael de Jong. Waarna hij met zijn doordringende stem in de intro meteen stevig van wal steekt over hoe de nacht al seen mokerslag neerkomt en dat er in het donker geen plaats meer is voor leugens. Welkom in de wereld van Michael de Jong, die er altijd naar street de waarheid te achterhalen.

Een gesprek met Michael de Jong is geen sinecure. Hoewel hij aangeeft graag over zijn nieuwe CD te willen praten, raakt hij via zijn eigen songteksten verzeild in verhandelingen over de bijbel, over politieke misstanden en over vrouwen. Maar tussen alle verhalen door blijkt weld at hij trots is op zijn nieuwe album. The Great Illusion bevat twaalf nummers en is een persoonlijke plaat, ook voor de luisteraar, want je hoort alleen de man met zijn doorleefde stem en zijn gitaar, die soms rauw en soms bijna breekbaar zijn teksten ten gehore brengt, die je meezuigen naar zijn wereld. Blues, altijd vol emotie maar toch ook regelmatig berustender dan op zijn eerdere cd’s. Michael; ‘’Ik geef de luisteraar inzicht in mijn moment van creeren, mijn interpretatie van mijn gevoel. Dat wordt samengevoegd met de interpretatie van de luisteraar. Tegelijkertijd probeer ik te achterhalen wat iedereen voelt in zijn hoofd en hart.’’

De verdwenen woede

Na een zwervend leven vol tegenslagen en alles wat daarbij komt kijken, heeft Michael zijn plek gevonden in Dordrecht. ‘’Bij het water, dat is belangrijk, want ik ben altijd in de buurt van water geweest,’’ vertelt hij. In Dordrecht kickte hij af en weet hij zelfs sinds kort van de sigaretten af te blijven. ‘’Jawel, ik ben ouder en wijzer geworden, ook door mijn verblijf in Ierland en nu kom ik tot de conclusie van mijn leven; je moet ooit alles terugbetalen.’’

In zijn teruggetrokken bestaan heeft hij alle tijd om te denken en aan zijn songs te werken. Ieder lied biedt wel een ingang tot een stukje gedachtewereld van Michael, die het soms uitschreeuwt. Michael:’’Er is geen emotie die muziek niet kan sussen, opwekken of uitleggen,’’ en hij schuwt de emoties niet. Sommige teksten heeft hij in enkele dagen geschreven, anderen kostten hem weken en er zitten ook teksten tussen, die al jarenlang sluimerden in zijn hoofd. Michael: ‘’Het ging allemaal niet zo snel als bij mijn vorige albums, want de echte woede is verdwenen.’’ De woede die hem al van jongs af aan beheerst heeft, omdat hij zich ook door de vele emigraties als kind al vroeg ontheemd voelde; ‘’Daarom is mijn gitaar zo belangrijk, want mijn gitaar heeft mij mijn eigen wereld gegeven.’’
Hij speelde met beroemde muzikanten, zoals John Lee Hooker, Roy Buchanan, Jimmy Reed, Jerry Garcia en Albert King. Nu zit hij alleen met zijn gitaar op het podium;’’Ze hebben geprobeerd met een band een commercieel success van me te maken, maar daar draait het bij het bij mij niet om. Het kan ook heel lasting zijn om met een band te spelen. Ik heb een mooie basis bij mijn fans.’’

Het uitkomen van zijn nieuwe CD gaat gepaard met een toernee. Negen keer zal hij op diverse plekken in het land optreden.;’’Ik zie mijn album als een fles wijn, die heeft liggen rijpen. Ik laat de mensen er negen keer uit drinken en dan is het af. Want na de tour heb ik iedere manier onderzocht, waarop een song gespeeld kan worden. Het is niet zo dat ik een song speel, zoals het op de cd staat.’’
Het is nog de vraag of Michael ook in Dordrecht zal optreden;’’Als ik in Dordrecht nog een keer optreedt, dan doe ik dat alleen in ‘t Dolhuys. Dat was ooit het gekkenhuis en dat is dus mijn plek.’’