Michael de Jong - The Great Illusion
Anders dan de verzengende paniek op The Waiting Game uit 1999 kent The Great Illusion vooral een berustende toon waarin de onrust schemert. Kwam de Jong voor de eeuwwisseling er tot zijn schrik op het Strand Van Het Leven achter dat degene die hem zojuist van de verdrinkingsdood had gered met tranen in haar ogen de duinen overstak, nu weet hij: sometimes love just ain’t enough. Verlies lijden wil echter niet zeggen dat je verloren bent. In het cdboekje van The Great Illusion is het gedicht A Coat van W.B. Yeats te vinden. Over iemand die een Liedjas maakte en haar vervolgens gedragen ziet worden door dwazen en lichtzinnigen. Alsof het hun eigen jas is.
Song, let them take it.
For there is more enterprise
In walking naked.
Een lied maken en vervolgens je kleed afleggen. Naakt. Weinigen zingen zonder de kleren van conventie en kapitaal zoals de Jong. Zijn akoestische gitaar klinkt al net zo jasloos. Altijd volgt ze zijn stem. In de ruimte tussen de noten ademen ze, de Jong en zijn gitaar. Ook op The Great Illusion zijn ze weer samen. Met prachtige liedjes als Blow Wind Blow (Pt. 2), The River And The Stone en As The Circle Turns. Feitelijk is The Great Illusion een bedrieglijk album. Want wie nieuw zoekt zal geen nieuw vinden op The Great Illusion. Wie niet wil luisteren zal niet voelen. Naast lof zal dit album dan ook zeker onthaald gaan worden als ‘de zoveelste de Jong’. Waarin u de toon van ‘wij hebben ‘m nu wel gehoord’ kunt ontwaren. Ik weet dit niet zeker, ik vermoed dit. Ook onder schrijvers en critici ziet men soms een Liedjas gedragen. Dat dit album juist dit mechanisme blootlegt is meer dan veelzeggend. Het is essentieel. (Wim Boluijt)

MICHAEL DE JONG:THE GREAT ILLUSION
MW records MWCD 1017 

“And now for something completely different” opent Michael de Jong zijn nieuwe cd ‘The Great Illusion’. Inderdaad de cd is totaal iets anders dan dat wij tot nu toe hebben gehoord van hem. Om te beginnen is Michael de Jong weer van platenmaatschappij veranderd. Hij is overgestapt naar MW Records. Zijn songs zijn emotioneler en rauwer.
Het nummer ‘Magnificent Obsession’ doet mij direct denken aan de Bob Dylan uit de beginjaren. De melodieën, de teksten, het gitaarspel en stem zijn compleet. De man dwingt je tot luisteren met deze cd. Het is absoluut geen muzikaal behang. Het zijn hoogstandjes.
Net als tijdens zijn toer door Nederland. “This took me 15 years. I’m most nervous, because it’s Amsterdam Paradiso”, opende hij het concert in de Nederlandse hoofdstad.
Michael de Jong leefde een leven waarvoor hij nu de tol moet betalen en wij schitterende muziek krijgen. Zijn gezondheid is slecht. Desgevraagd vertelde hij dat het waarschijnlijk zijn laatste toer is, want hij wil niet als een idioot optreden die het fysiek niet meer aan zou kunnen.
Met de cd ‘The Great Illusion’ en het concert in Paradiso heeft Michael de Jong mij het beste gegeven op muzikaal gebied voor het jaar 2006. Wat een briljante cd. Hier kun je als liefhebber lang van nagenieten en bezinnen over de muzikale boodschappen die Michael de Jong geeft. Ongekende klasse van deze bluesman.
 
Willem Croese